Een klein verlaten dorpje met een romantische sfeer biedt je een reis terug in de tijd naar recente perioden. De tijd stond hier stil rond 1967, toen de bewoners verhuisden naar het nabijgelegen Milna. Op het eerste gezicht is duidelijk dat het dorp verlaten is. De huizen zijn vervallen en overwoekerd met weelderige vegetatie. Echter, aan de rand van het dorp staat, in tegenstelling tot al het andere, een prachtig gerenoveerde villa. Je vraagt je meteen af of er na verloop van tijd toch nog wat leven zal terugkeren.
Hier is ook een geweldig restaurant, Stori komin. Het is zeer traditioneel, het menu omvat klassieke Dalmatische specialiteiten. Wie hier heerlijk wil eten, moet van tevoren telefonisch reserveren. Dit is ook de beste manier om erachter te komen wat ze op dat moment aanbieden.
Vanuit het restaurant is er een prachtig uitzicht op de vallei en de tegenoverliggende rotsen. En wat belangrijk is, het restaurant is alleen open in de late namiddag en 's avonds.
Maar voordat je in het restaurant gaat zitten, loop door het dorpje, verdwaal in de oude straatjes en snuif de prachtige sfeer op die je helemaal zal doordringen.
Op weg naar het restaurant kom je langs een goed bewaard gebleven gebouw, op de begane grond bevindt zich een olijfpers, en op de bovenverdieping was de woning van de lerares van de plaatselijke school.
Het dorpje Malo Grablje wordt voor het eerst genoemd in 1539. Aangenomen wordt dat het oorspronkelijk herderswoningen en een plek was om vee te stallen. In 1621 worden beide dorpjes – Malo Grablje en Velo Grablje – al genoemd. Het dorp deed het erg goed en bloeide mooi op – er werd een kerk, school, bibliotheek, waterreservoir gebouwd en een landbouwcoöperatie opgericht. Het ging hen nog steeds erg goed aan het einde van de 19e eeuw, toen de wijnproductie op het eiland zijn hoogtepunt bereikte. Volgens de archieven woonden hier in 1910 nog 179 inwoners. Maar toen raasde de phylloxera door heel Europa – een plaag die wijngaarden met verwoestende gevolgen aantast. De phylloxera bereikte het dorpje in 1915. Na de Eerste Wereldoorlog was het niet mogelijk om nieuwe onderstammen opnieuw aan te planten en zo kwamen lavendel, rozemarijn en Dalmatische insectenbloem op de voorgrond.
Het zou door dit alles kunnen lijken alsof de bewoners naar het nabijgelegen Milna verhuisden omdat het niet langer mogelijk was om in het dorp te wonen. Maar dat is niet zo. Ze verhuisden simpelweg omdat ze konden, omdat ze bouwpercelen hadden en omdat ze vruchtbare grond bezaten tussen Hvar en Milna. Het ging hen goed, lavendel bracht destijds veel op.
Als je door het westelijke deel van Hvar dwaalt, mis dan dit slaperige dorpje niet. Het ligt vlakbij Milna, vanaf de hoofdweg buigt hier een asfaltweg af. Na een korte rit door de kloof opent zich plotseling een vallei met het dorp. Je kunt hier ook vanuit de tegenovergestelde richting komen, vanuit het dorpje Velo Grablje. Of je kunt vanaf hier verdergaan via Velo Grablje over de bergkam met prachtige uitzichten naar Stari Grad of via Brusje naar de andere kant tot aan de stad Hvar. Er zijn verschillende mogelijkheden, je hoeft alleen maar te kiezen.
