Sveti Nikola is de hoogste top van het eiland Hvar, gelegen op 628 m boven zeeniveau. Ik keek al jaren uit naar deze trip en eindelijk was het zover. Op de tweede dag van september vorig jaar gingen we met onze kleine kinderen deze berg beklimmen (mijn zoon was anderhalf en mijn dochter vier jaar oud). Vanwege de kinderen kozen we ervoor om met de auto tot onder de top te rijden. Zelfs onze auto zonder vierwielaandrijving kon de onverharde weg aan.
Vanaf onze basis in de baai van Velo Zaraće reden we richting de tunnel naar de andere kant van het eiland, langs de baai van Dubovica. Vlak voor de tunnel is er een afslag naar de berg Sveti Nikola. Vanaf daar slingert de weg door een dor landschap naar de top. De lokale vegetatie is aanzienlijk beïnvloed door verschillende branden.
Vlak onder de top ligt restaurant Hvarcienda, helaas gesloten tijdens onze reis. Behalve dit restaurant kwamen we geen winkeltje of iets dergelijks tegen. Hiermee moet rekening worden gehouden als men te voet gaat wandelen. Nergens een bron of de mogelijkheid om water te kopen. Onderweg kwamen we een groep wandelaars tegen die al terugkeerden. Als onze kinderen ouder zijn, hopen we de tocht te herhalen, dan in ieder geval een groter deel te voet.
Direct onder de top is een kleine parkeerplaats en vandaar loopt het laatste steile stuk van de weg tussen de rotsen.
Het laatste stuk is behoorlijk ruig terrein tussen de rotsen, maar aan de andere kant is het erg kort. Met mijn zoon in de draagzak was ik aanvankelijk een beetje onzeker of ik het zou halen, maar het ging uiteindelijk redelijk goed. Op de terugweg vonden we een begaanbaarder pad direct naar de parkeerplaats. En de uitzichten waren het absoluut waard. Mijn zoon sliep de hele tocht door, maar mijn dochter was dolenthousiast over de trip.
Aan de ene kant zijn er prachtige uitzichten op Vis en een deel van Korčula. Een klein stukje van het eiland Šćedro ligt helemaal rechts voor Korčula. Rechts van Korčula in de verte ligt het eilandje Sušac.
Rechts beginnen de Pakleni otoci al te verschijnen.
Het gebergte strekt zich verder uit richting de badplaats Hvar en daarna zijn de Pakleni otoci verderop te zien.
Aan de andere kant opent zich het uitzicht op het schiereiland Kabal en daarachter het eiland Brač.
Rechts is de badplaats Vrboska te zien en ernaast Jelsa. Vanaf deze twee badplaatsen strekt zich links de Starogradsko polje uit – een prachtig stuk bewaard gebleven geschiedenis van 2400 jaar oud.
In de verte is Brač te zien en daarvoor het schiereiland Kabal. En daarvoor ligt de Starogradsko polje en links is een klein stukje van de badplaats Stari Grad te zien.
Op de top werden we verwelkomd door de assistent van de brandwacht.
Zo, we zijn er. Hoera 🙂 Op de top zijn we met één fietser, verder is er niemand.
Op de naastgelegen top staat een kruis en verderop een kerkje. Dat durfde ik echter niet meer met mijn zoon in de draagzak. De volgende keer loop ik er hopelijk helemaal naartoe, dan slaapt mijn zoon de hele trip zeker niet door.
Had het zin om met kleine kinderen de top te beklimmen? Ja, dat had het. We hebben nog geen vergelijkbare trip op Hvar gemaakt, de bergen daar hebben we nog niet bewandeld. En de uitzichten zijn echt prachtig. Mijn dochter herinnert zich de trip nog steeds en denkt er graag aan terug. Dus wees niet bang, pak water en een snack in en hup, de berg op 🙂
